Fragment książki: Rozwój teologii konsekracji zakonnej 0
Fragment książki: Rozwój teologii konsekracji zakonnej

Pojęcie konsekracji w teologii życia zakonnego

W świetle powyższego rozgraniczenia słuszna wydaje się opinia cytowanego wyżej R. Schnackenburga, że naśladowania Jezusa nie należy rozumieć w sensie „dwupoziomowej moralności”. Jezus nie wskazuje młodzieńcowi dwóch dróg; zwyczajnej – drogi wypełniania przykazań i nadzwyczajnej – drogi rad. Prawidłowe rozumienie podziału na rady i przykazania wymaga świadomości dwóch płaszczyzn przekazu: pierwszą stanowi historyczne wystąpienie i przepowiadanie Jezusa, drugą – przepowiadanie pierwotnego Kościoła. Jezus nie wysuwa w jednakowy sposób swoich żądań wobec wszystkich, którzy przyjęli Jego naukę. Świadczą o tym perykopy dotyczące celnika Mateusza (Mt 9,9-13) i Zacheusza (Łk 19,1-10); powołuje tylko pierwszego, odwołując go z cła. Nie stawia również bezżeństwa jako przykazania dla wszystkich: „Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane” (Mt 19,11).

Widzimy więc, że wskazania Jezusa skierowane do uczniów dotyczą wszystkich chrześcijan, ale ich realizacja przejawia się na rożne sposoby. Istnienia formalnego rozróżnienia między przykazaniem a radą w Ewangelii nie można stwierdzić. Jest ono dziełem pierwotnego Kościoła i ma głębokie uzasadnienie w Piśmie Świętym.

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl