Fragment książki: Nasz Brat Bronisław z Dębowca 0
Fragment książki: Nasz Brat Bronisław z Dębowca

Pomoc w działalności formacyjnej

Br. Bronisław Glanc pełnił przez 30 lat (1934-1964) urząd opiekuna braci zakonnych. Funkcję tę powierzyli mu przełożeni zakonni, doceniając jego dojrzałą osobowość oraz głębokie Zycie wewnętrzne. W myśl ustaw i tradycji zgromadzenia wszystko w życiu brata zakonnego powinno przyczyniać się do osiągnięcia równowagi wewnętrznej i zdobywania formacji ciągłej, jakiej wymagała mu służba. Stąd też proces formacji nie ograniczał się do jego początkowych etapów, lecz obejmował całe życie zakonne pod kierunkiem opiekuna lub dyrektora braci zakonnych Przed Soborem Watykańskim II nie znano pojęcia formacja permanentna, ani precyzyjnych programów, jakich ona obecnie wymaga. Niemniej wychowawcy zakonni, tzw. dyrektorzy braci, formowali braci zakonnych do stałego i odpowiedzialnego wysiłku, warunkującego ich duchowe i apostolskie wzrastanie.

Do całożyciowej wierności i hojności serca w wypełnianiu obowiązków zakonnych i w posłudze miłosierdzia wdrażał braci w Dębowcu br. Bronisław. Jego zachęty, a nade wszystko żywy przykład budziły entuzjazm i zapalały młodzieńcze zrywy ku saletyńskim ideaom. Jako opiekun, br. Bronisław odznaczał się pracowitością, dobrocią, taktem i wyrozumiałością dla błędów braci zakonnych. Gdy z konieczności czynił mocniejszą uwagę, nie mógł nieść zachmurzonej twarzy i starał się osłodzić sprawioną przykrość, a nawet przeprosić. Br. Bronisław pilnie przestrzegał zachowania reguły i zwyczajów zgromadzenia. Dbał, by życie wspólnotowe braci zakonnych było zgodne z duchem La Salette. Stanowczo wymagał od młodych braci zakonnych posłuszeństwa przełożonemu domu i podporządkowania się we wszystkim. Br. Bronisław chętnie służył braciom, dzieląc się zdobytym doświadczeniem w życiu zakonnym, radami i pouczeniami. Wymagał konsekwencji w działaniu i pod tym względem był dość surowy zarówno dla siebie, jak i innych. Ale bezpośrednią postawą w kontaktach z braćmi i zachowaniem dyskrecji zdobył ich zaufanie. Ponadto poprzez niezwykłą otwartość i wielką miłość braterską potrafił zachęcić innych współbraci do życia wspólnotowego. Cieszył się dużym autorytetem i szacunkiem w dębowieckim klasztorze, a także w całym zgromadzeniu. Dowodem tego był jego kilkakrotny wybór na delegata kapituły prowincjalnej, a także do rady domowej dębowieckiego klasztoru. Ponadto miał duże poważanie u braci zakonnych, którzy uważali go za swojego „Ojca”.

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl